Nieuws

Bij Hooghiemstra werk je veilig!

12 december 2018

Voor het vakblad Veiligheid heeft Paul van Wezenberg Anne Postma en Ineke van Diën geïnterviewd over de bedrijfshulpverlening bij Hooghiemstra. Hieronder lees je het artikel.

Perfect geregeld, dat is de bedrijfshulpverlening bij bedrijvencentrum Hooghiemstra in Utrecht. In de voormalige veevoederfabriek waken tien goedgetrainde bedrijfshulpverleners over de veiligheid van tachtig jonge bedrijven met ruim tweehonderd medewerkers. “Perfectie bestaat niet, maar we hebben het hier best voor elkaar”, lacht Anne Postma, die de bhv samen met haar collega Ineke van Diën in goede banen leidt. Anne combineert haar werk achter de receptie van Hooghiemstra met een carrière als zangeres. “De akoestiek in dit historische pand is heel goed. We hebben hier weleens gerepeteerd en dat klonk heel mooi.”

Châteaux de l’industrie
De geschiedenis van Hooghiemstra gaat terug tot 1865, als graanhandelaar Jurjen Hooghiemstra een opslagruimte pacht en start met de fabricage van veekoeken. De handel is zo’n succes, dat hij architect Marinus Kuiler in 1911 een nieuw pakhuis laat ontwerpen van zeven verdiepingen met hoektorens, in navolging van de populaire Franse ‘châteaux de l’industrie’.
De ondernemer schopt het tot derde grootste havermoutproducent in Nederland, maar na de tweede wereldoorlog keldert de vraag en in 1955 moet hij zijn poorten sluiten.

In 1988 worden de eerste plannen gesmeed voor een bedrijfsverzamelgebouw met kantoorruimtes, vergaderzalen en spreekkamers. “Gelukkig bleef het pand gespaard en konden we hier iets moois realiseren voor onze huurders”, zegt Ineke. “Om de samenwerking te bevorderen, organiseert de huurdersvereniging een jaarlijkse barbecue op de kade, een kerstborrel en gangborrels waarbij nieuwe bedrijven zich voorstellen. In de loop der jaren groeide ook de bhv tot wat die nu is. We beschikken over een vast team, waarmee we een jaarlijkse bhv-oefendag doen. Helaas gaan er nu net twee goede bhv’ers weg. Dat is het risico van
een bedrijfsverzamelgebouw, waarbij af en toe een huurder verhuist. Gelukkig vult het team zichzelf steeds weer aan.”

Het bhv-team telt circa tien leden. Anne: “Naast medewerkers van Hooghiemstra maakt een aantal van onze huurders deel uit van het team. Met een paar honderd mensen is daar altijd wel animo voor. Mochten we versterking nodig hebben, dan doen we een oproep in de maandelijkse nieuwsbrief. Daar krijgen we voldoende respons op, al mag het altijd meer zijn. De een werkt op maandag, donderdag en vrijdag en de ander op weer andere dagen. Voor een volledige bezetting hebben we dus liever te veel dan te weinig bhv’ers.”

Blindelings de weg weten
De veiligheid in het pand is dik in orde. Op elke etage hangt een ontruimingsplan en zowel links, rechts als in het midden zijn er trappenhuizen en nooduitgangen. Slanghaspels, blusapparaten en handmelders springen overal in het oog en de AED hangt voor het grijpen. Alle apparatuur wordt jaarlijks door IP Groep gecontroleerd en onderhouden. Dat gebeurt ook bij Vondelparc en Rudolf
Magnus, de twee andere locaties van Hooghiemstra. Het enige dat nog ontbreekt is een Evac Chair. “Daar hebben we het wel over gehad, dus het kan best zijn dat we zo’n stoel nog eens gaan aanschaffen”, hoopt Ineke.

Gaat ergens een alarm af, dan komt dat automatisch binnen op de meldkamer van Siemens, waarna de centralist de receptie van Hooghiemstra belt. Ineke legt uit: “Het is dus belangrijk dat hier altijd iemand
bij de telefoon blijft om te kunnen doorgeven of er echt iets aan de hand is. Zien we een grote brand, dan bellen we natuurlijk direct 112 en sturen we een bhv’er in een oranje hesje en met portofoon het plein op, zodat de hulpdiensten niet hoeven te zoeken. Al onze bhv’ers weten blindelings de weg. Dat is een van de onderdelen van de jaarlijkse oefendag.”

Jaarlijkse herhalingsoefening
Nieuwe bhv’ers volgen een tweedaagse basisopleiding. Voor het complete team organiseren Ineke en Anne bovendien een jaarlijkse herhalingsoefening, waarbij de collega’s van Vondelparc en Rudolf Magnus meedraaien. Anne: “Met een trainer en een Lotusslachtoffer oefenen we dan een hele dag theorie en praktijk. Dit jaar stond een ontruiming met vooraankondiging op het programma. Die verliepboven verwachting. Zeker omdat onze huurders een eigen bedrijf hebben en misschien net met een belangrijke klant praten, zouden ze kunnen denken: het is maar een oefening, ik blijf liever zitten. Maar dat is niet gebeurd.”

“We hadden het leuk aangepakt”, vervolgt Ineke. “Een collega kwam bijvoorbeeld op het idee om op het plein voor het gebouw een kraampje te zetten met allerlei lekkers. Ook de trainer was heel tevreden
over het verloop. Wanneer hij als professional zegt dat het hier prima geregeld is, dan is het inderdaad goed. We ervaren dat we steeds een beetje doorgroeien. Ieder jaar komt er weer een element bij dat we professionaliseren.” “ Alles is hier geregeld, dus ook de veiligheid”

De bhv’ers mogen zelf laten weten welke vaardigheden ze extra willen oefenen. Ineke: “Iemand wil bijvoorbeeld graag verbandjes oefenen of buiten met blusapparatuur werken. Of denk aan het herkennen van symptomen en de juiste diagnose stellen. Heeft het slachtoffer een flauwte of misschien wel een hartaanval? Verder wil iedereen altijd graag reanimatie oefenen.”

Handmelder ingetikt
Is eenmaal per jaar oefenen genoeg? “Op zich is dat voldoende”, meent Anne. “Met de oefendag hebben we gemerkt dat het best goed ging. Al kun je nooit te veel trainen met de AED, reanimatie en dergelijke. Zoals je in paniek altijd kunt zwemmen en fietsen, zou je dat met dat soort vaardigheden precies zo moeten hebben.” Ineke – terwijl ze op de houten tafel klopt – vervolgt: “We doen al zoveel jaren bhv. Ik denk dat we inmiddels best wat weten. Al maakten we in de praktijk nog geen gekke dingen mee. Er is weleens iemand gestruikeld, waarbij hij zijn pols brak. Verder moesten we voor een bezoeker van een bedrijf een keer 112 bellen. Dat is goed afgelopen. En eenmaal tikte een schoonmaker per ongeluk het ruitje in van een handmelder. Dat was verwarrend, want we zagen natuurlijk helemaal geen rook of brand. Destijds brandde nog weleens een tosti aan, maar sinds we een lunchroom hebben gebeurt dat bijna niet meer.”
Ineke van Diën (links) en Anne Postma leiden de bhv bij Hooghiemstra in goede banen.

Over de vraag wie voor de bhv verantwoordelijk is, is Ineke duidelijk: “Hooghiemstra is verantwoordelijk. Alles is hier geregeld, dus ook de veiligheid. Daar hoeven onze huurders in principe niets aan te doen. We zijn verplicht om alles op orde te hebben, maar het hoort ook bij de service die we hier willen bieden. Anne en ik hebben de bezetting elke dag gecoverd. En mocht er een collega achter
de receptie zitten die geen bhv heeft, dan adviseren we hem of haar om bij twijfel direct 112 te bellen.” Anne vult aan: “Binnenkort gaan we die collega’s wel wat meer vertellen over het protocol. Zonder bhv-diploma hoeven ze niet zelf te gaan ontruimen, blussen of reanimeren, maar het is fijn als ze weten hoe ze de bhv’ers kunnen ondersteunen.”

Leesbril
Hebben Ineke en Anne nog plannen of wensen voor de toekomst? Anne: “We willen nog eens een ontruiming doen zonder dat we de huurders informeren, zodat er net wat meer paniekgevoel bij komt kijken. Verder is het hier op orde.” Maar als Ineke en Anne de brandmeldcentrale laten zien, komt er toch nog een verbeterpuntje naar voren: gezien de vele kleine lettertjes en lampjes zou een leesbril aan een koordje geen overbodige luxe zijn.

contact